Groene bladgroenten zijn erg belangrijk voor het lichaam

Zo zitten ze vol met antioxidanten, vitaminen, mineralen en vezels.

Groene bladgroenten verschijnen eigenlijk te weinig op ons bord. Dat komt niet doordat er te weinig keuze is. Wereldwijd zijn er zo’n 1000 verschillende soorten, dus veel meer dan de spinazie, sla en andijvie waar we meteen aan denken. Warmoes, snijbiet, paksoi, radijsloof, raapsteel, alle soorten sla (Romeinse sla of bindsla bevat alle acht essentiële aminozuren!), rucola, amarant (ook bekend als Chinese spinazie), bietenbladeren, boerenkool, cichorei, mosterdblaadjes, bladeren van de paardenbloem, postelein, waterkers, spinazie, andijvie, zuring, klaver (nu voornamelijk gebruikt in veevoer), de jonge bladeren van de kikkererwtplant en pompoenbladeren… allemaal eetbaar voor de mens.

De meeste bladgroenten bevatten carotenoïden, vitamine C, E en K, foliumzuur, ijzer, magnesium, kalium, calcium en een aantal essentiële aminozuren. Afhankelijk van de variëteit, het seizoen, de bodem, de bemesting en het klimaat, kan het gehalte aan voedingsstoffen variëren.

De meeste bladgroenten kunnen twee tot vijf dagen bewaard worden. Vouw een vel keukenpapier om de stronk en leg het geheel in een plastic zak in de groentelade van de koelkast.

Groene bladgroenten kunnen hun kleur verliezen bij langdurig verhitten. Ook carotenoïden kunnen verloren gaan bij het koken zonder deksel en bij het gebruik van olie. De vetoplosbare vitaminen A, D, E en K kunnen tijdens de bereiding met olie in de olie lekken. Anderzijds zal de toevoeging van een beetje olie ervoor zorgen dat deze vitaminen makkelijker door het lichaam worden opgenomen. Wateroplosbare mineralen en vitaminen, zoals vitamine C en vitaminen van de B-groep (foliumzuur), gaan verloren bij langdurig koken. Ook bij het schillen en snijden gaat er vitamine C verloren. Voorgesneden en beschadigde groenten bevatten daarom doorgaans minder vitamine C.


Reageer

Alle rechten voorbehouden - Wat eten wij?©