Naar de fles grijpen

Koken. Mijn lust en leven, levenslust.

Zit nu al ruim twee maanden zonder eigen keuken maar heb er wel een gevonden om in te mogen werken. Een levenswerk.

Bij een gezonde levensstijl hoort natuurlijk verantwoord eten maar een slokje tijdens de bereiding en als begeleiding van de maaltijd mag en kan soms niet ontbreken. De kookwijn om een gerecht de verdieping te geven waar het om vraagt, een fles droge witte bij dorstige ingrediënten of een volle rode die veel te snel leeg raakt. Proost – ik ga de keuken in.

Professioneel is het niet, zelfs niet toegestaan. Niet zozeer omdat het bedrijf waar ik werk geen drankvergunning heeft maar ook omdat het onverantwoord verrassende resultaten op zou kunnen leveren. Nuchter achter de pannen scheelt toch een slok op een borrel. Daarom ben ik ook zo’n fan van seizoensgroenten, helemaal als de herfst weer in de maand zit. We bouwen een feestje; een familieaangelegenheid voor Karel komkommer, Kim Kalebas en de rest van de neefjes en nichtjes.

Het is bijna Halloween

…en dus tijd voor griezelig goede gerechtjes en huiveringwekkende hors-d’oeuvres (horses d’oeuvre zou gegeven paarden in de mond kijken zijn). Met de onbetwiste nummer één als nieuwe binnenkomer in de hoofdrol: pompoen. Slechts 9000 jaar oud en nu al niet meer weg te denken uit onze eetcultuur. Slechts suggesties, want eigenzinnig experimenteel ervaren is natuurlijk altijd het beste.

Soep, lekker lobbig en op smaak gebracht met cayennepeper en kerrie – eventueel afgemaakt met wat room of een blauwe kaas. Het krokantje is er natuurlijk een met en van pit. Salade in geroosterde vorm, in mooie blokjes of dunne reepjes met een bijzondere bite. Combineer met kip of tonijn, flink wat gezellig groen en hapklare herfstbladeren. Zorg voor een winterse dressing om snel in de sfeer te komen. Bij feest hoort natuurlijk taart, hooghartig of suikerzoet, de keus tussen nootmuskaat en kaneel. Bladerdeeg of een zelf gezet, de basis moet goed zijn met dit dito ingrediënt.

Afgezien van opgezette dieren die door een huiskamermuur zijn heengeslopen en vast blijven zitten, zie ik weinig voedingsmiddelen die het tot decorum hebben geschopt. Nergens staat een pak melk te shinen op een schouw en een stilleven met bolletjes kaviaar geeft geen pas. Uiteraard is er zelfs een goede reden dat eieren na het beschilderen worden verstopt.

Voor pompoenen geldt dit niet.

In zijn geheel of mooi uitgesneden, solo of in groepsverband. De soms gladde, soms rimpelige huid schittert in licht van kaars of zon gelijk de lampjes in de boom die eind december door hele volksstammen binnenshuis wordt gebracht. Dit gewas heeft zelfs ongewassen schoonheid in zich.

Het praktisch nut, ook voor de beginnende kok, is wel het gebruiksgemak van dit pompeuze product in samenhang met de diverse toepassingen. Hard van structuur, duidelijk bovendien en met een simpele snijrichting kun je hiermee alle kanten op. Vervang wortel, aardappel, pasta of vlees en vier je eigen feestje met vrienden, familie of helemaal alleen. In de koelkast redden restjes het makkelijk nog een week of drie dus volstaat één exemplaar echt wel voor meer dan twee bereidingen.

Als de drank is in de man is de wijsheid in de kan.

Graag sluit ik af met mijn hoofdreden voor het gebruik van de pompoen. Alhoewel het is uitgesloten dat ik drink terwijl ik kook, kan ik met de juiste variant op de bestellijst toch nu en dan ook in de keuken naar de fles grijpen. Geen geschil, oranje boven!

Meer artikelen over pompoenen?


Reageer

Alle rechten voorbehouden - Wat eten wij?©